Życzenia Bożonarodzeniowe 2019

Życzenia Bożonarodzeniowe 2019

BOŻE NARODZENIE 2019

„Słowo ciałem się stało… Niechże w Boże Narodzenie każde szlachetne uczucie ludzkie, każde drgnienie woli, każda myśl zamienia się w błogosławione czyny, które mają w miłości obrócić całe nasze życie w ojczystej ziemi. Tej odmiany radosnej we wszystkich sercach, w każdej rodzinie, w całej Polsce, życzy Wam – przy opłatku wigilijnym – Wasz brat i pasterz: >> Nie Bójcie się, bo oto opowiadam Wam wesele wielkie, które będzie wszystkiemu ludowi, bo się Wam dziś narodził Zbawiciel, którym jest Chrystus Pan (Łk 2 ,11) << Opowiadam Wam i błogosławię”.

Kardynał Stefan Wyszyński, Wigilia Bożego Narodzenia 1956 r.

Szanowni Państwo Dyrektorzy, Rodzice i Nauczyciele szkół Stowarzyszenia Przyjaciół Szkół Katolickich

Słowami życzeń Prymasa Tysiąclecia Kardynała Stefana Wyszyńskiego, którego beatyfikacji z modlitwą i radością oczekujemy. Pragnę pozdrowić Państwa w przededniu Świąt Bożego Narodzenia.

Pan Jezus narodził się w Betlejem. Betlejem oznacza „krainę chleba”. Każdy chleb wyrasta z ziarna rzuconego na ziemię. Jezus Chrystus – Chleb Życia, został złożony na ziemi, w szopie betlejemskiej w żłobie, gdzie wcześniej składano pożywienie dla zwierząt, gdyż „nie było dla niego miejsca w gospodzie…”. Nowonarodzony stał się dla nas prawdziwym pokarmem -pokarmem na życie wieczne.

Bóg przyszedł na ziemię jako, płaczące dzieciątko, aby być najbliżej naszego życia. Niech ten czas Narodzenia Boga wśród nas, otwiera serce na wszystkich potrzebujących naszego czasu, potrzebujących naszej uwagi, potrzebujących naszego wsparcia.

Niech wyciągnięta ręka z wigilijnym opłatkiem oznacza przebaczenie i pojednanie.
Przełamanie się opłatkiem zaprasza do dzielenia się sobą jak chlebem, do szerszego otwierania serc dla innych. Oby różne przedświąteczne starania: o choinkę, o ryby, o ciasto… uczyniły w „gospodzie naszych serc” miejsce na obecność Jezusa i miłość do drugiego człowieka.

Niech ogień betlejemskiej stajenki rozpali nasze serca miłością do Boga i bliźniego.

Z pamięcią w modlitwie i sercu.

Prezes Stowarzyszenia Przyjaciół Szkół Katolickich Maria Chodkiewicz

Nasz teatr z wizytą na Wileńszczyźnie

Nasz teatr z wizytą na Wileńszczyźnie

W dniach 26-29 listopada 2019 r. aktorzy łódzkiej grupy teatralnej (złożonej z nauczycieli Katolickiej Szkoły Podstawowej SPSK im. Dzieci z Fatimy oraz z członków zespołu Twierdza „Pamięć”) wyjechali na Litwę ze spektaklem „Teatr w Ogniu Pytań”. Jest to przedsięwzięcie „wyprodukowane” ponad rok temu przez Stowarzyszenie Przyjaciół Szkół Katolickich w Częstochowie, a jego premiera miała miejsce w Katolickim Gimnazjum im. Św. Faustyny Kowalskiej w Łodzi. Po tamtej premierze spektakl prezentowany był w sześciu szkołach SPSK – od Czarnego Dunajca, poprzez Opole, Wieluń, aż po Modzerowo koło Włocławka.

Spektakle na Litwie obejrzała młodzież z Liceum im. Adama Mickiewicza i z Gimnazjum im. Jana Pawła II w Wilnie oraz z polskiego Gimnazjum w Trokach. Reżyserem i autorem scenariusza jest Tomasz Bieszczad, kompozytorem muzyki – Jarosław Paczyński. Na scenie wystąpiły ponadto: Aneta Bartłomiejczyk–Siuto, Agnieszka Sadowska i Urszula Paczyńska. Za realizację techniczną odpowiadała Grażyna Bieszczad.

Spektakl w każdym miejscu był przyjmowany serdecznie i z otwartością, a jest on niełatwy w odbiorze. Zamiarem realizatorów było ukazanie różnorodnych konwencji, jakimi posługuje się sztuka teatru („konwencja to kluczowe słowo tego przedstawienia” – mówią nie jeden raz aktorzy ze sceny). Dzięki wielu ciekawym pomysłom inscenizacyjnym publiczność jest „przerzucana” z jednej sytuacji dramatycznej do drugiej, a akcja wykorzystuje rozmaite środki teatralne – od przekomarzania się z widzami i namawiania do udziału w satyrycznych scenkach, poprzez cytowanie wielkiej literatury („Potop” Sienkiewicza), aż po prezentacje wideo (m.in. urywek z filmu Chaplina „Dyktator”). Wszystko to służy zburzeniu „oficjalnej” relacji („ściany”) pomiędzy sceną a widownią. Najkrócej rzecz ujmując – jest to rodzaj „teatru w teatrze”.

Jadąc do Wilna i Trok, zdawaliśmy sobie sprawę, że może być niełatwo – zresztą potwierdzały to opinie naszej „pilotki”, pani Marii Piotrowicz ze Wspólnoty Polskiej: Polska widownia na Litwie była przez lata przyzwyczajana do bardziej tradycyjnych (można rzec „staroświeckich”) form teatralnych, które przywoziły grupy artystyczne z Polski. Dlatego trochę obawialiśmy się, czy nasz spektakl zostanie właściwie odebrany przez polską młodzież. Mimo lekkiej formuły i szeregu zabawnych scen, robi wrażenie poważnego w treści i na pewno wymaga zastanowienia. Jednak każda prezentacja na Litwie została przyjęta z żywym zainteresowaniem, zaś widzowie – początkowo zaskoczeni – szybko „wciągali się” w role i dobrze bawili, uczestnicząc aktywnie w zmiennych konwencjach prezentowanych na scenie.

Po spektaklach mieliśmy okazję zwiedzić Wilno i Troki, zapoznając się z ich historią, zabytkami i… smakołykami. Mieszkaliśmy w Polskim Domu Kultury „Pan Tadeusz” w Wilnie (po litewsku „Ponas Tadas”). Będąc na cmentarzu na Rossie, gdzie pochowani są znani Polacy, m.in. legioniści Piłsudskiego (tam też spoczywa jego matka i jego serce), mieliśmy okazję odwiedzić kaplicę, w której zaledwie kilka dni wcześniej złożone zostały trumny ze szczątkami Powstańców Styczniowych: Polaków, Litwinów i Białorusinów. Jak nam mówiono – ta okazała uroczystość dobrze wróży przyszłości stosunków między naszymi narodami. Oczywiście modliliśmy się przed Wizerunkiem Matki Boskiej Ostrobramskie. Odwiedziliśmy też miejsca związane z Adamem Mickiewiczem i innymi wybitnymi rodakami, którzy życie związali z Wilnem.

Był to ze wszech miar udany i poruszający wyjazd artystyczny. Polskie szkoły na Wileńszczyźnie otrzymały dar od SPSK: wiele nowych książek o charakterze historycznym i patriotycznym, a polskie środowiska kulturalne w Wilnie zamierzają pozyskać środki, aby móc zaprosić łódzki zespół na wiosnę przyszłego roku i pokazać „Teatr w ogniu pytań” w kilku innych polskich szkołach Wileńszczyzny.

Agnieszka Sadowska

Tomasz Bieszczad

 

 


Partnerem regionalnym wyjazdu łódzkiej grupy do Wilna i Trok było Województwo Łódzkie. Współfinansowały wyjazd: Łódzki Oddział Wspólnoty Polskiej, Polskie Studio Teatralne w Wilnie, Dom Kultury Polskiej w Wilnie i Dom Kultury w Trokach. Producentem spektaklu było Stowarzyszenie Przyjaciół Szkół Katolickich w Częstochowie.